Dagen zonder bereik

Door een aardbeving zaterdagavond heeft het internet er een hele tijd uitgelegen.. Nu is het eindelijk weer redelijk genoeg om een nieuw blogbericht te schrijven! 😀

Zondag ben ik samen met Hannelieke en Tommey naar Fukuoka Tower gegaan! Dit is een 234 meter hoge toren aan zee, waar je naar het observatiedek kan gaan, en dan over de stad heen kan kijken, en in de verte ook eilanden kan zien. Met de trein en bus zijn we er naartoe gegaan. Bij de toren aangekomen, werd bijna direct aan ons gevraagd of we met de mascotte van Fukuoka Tower op de foto wilden; of course!!
IMG_2442Hierna liepen we naar de balie om kaartjes te kopen voor de lift naar boven. Er werd aan ons gevraagd waar we vandaan kwamen, en toen we zeiden dat we uit Nederland kwamen, kregen we opeens bijna de helft korting!! Dat vonden we natuurlijk heel vervelend.. 🙂
Terwijl we voor de lift wachtten, konden we door het glazen plafond al naar boven kijken.
IMG_2443Na een tijdje te hebben gewacht, gingen we met de lift omhoog. Tijdens de reis werd er over de toren en de omgeving verteld. Halverwege plopten mijn oren, dus we gingen best wel snel omhoog! Boven aangekomen, konden we Fukuoka jammer genoeg niet zo goed zien als gehoopt, omdat het toch best mistig was.. Dit betekent dus dat we nog een keer terug moeten met mooi weer! We hebben alsnog genoten van het uitzicht!
IMG_2449We konden ook nog een verdieping naar beneden, naar de zogenaamde ‘Lover’s Sanctuary’, dus dit hebben we gedaan. Op deze verdieping was een railing waar je een slotje kon ophangen met de namen van jou en geliefde. Ook stond er een groot wit hart van bloemen, waar je hand in hand moest gaan staan, en dan tegelijkertijd aan allebei de kanten een hartje in moest drukken. Als je dit deed, speelde er een muziekje af, en gingen er allemaal lichtjes af. De gedachte erachter was dat je dan voor altijd samen zou blijven met de ander.
IMG_2482Nadat we nog een keer van het uitzicht hadden genoten, gingen we weer met de lift naar beneden.

We hadden verder geen plannen voor de dag, dus zijn we met de bus naar Tenjin gegaan, om hier wat te eten, en weer naar de arcade te gaan ^^

Gister en vandaag ben ik weer druk bezig geweest met school! De opbouw is niet zo snel, maar ik heb toch het gevoel alsof ik al veel heb geleerd!! Omdat alles in het Japans is, en de docenten ook bijna geen Engels kunnen, gaan vooral mijn conversatievaardigheden vooruit 🙂
Er is vandaag ook gewaarschuwd dat het morgen flink gaat regenen. In Nederland gaat dit meestal samen met een lekkere, koele dag, maar in Japan is dit niet zo.. Het is warm, vochtig, en niks droogt goed.. Het regenseizoen in Juni gaat leuk worden, haha!

Share

Een rondje vol regen

Eindelijk weer weekend!
Helaas regende het vandaag, maar dit liet ons niet afschrikken!

Rond half twaalf zijn we richting Ohori vertrokken, naar het Ohori Park; een meertje in het midden van een drukke stad, waar je met bruggetjes en eilandjes overheen kon!
In Ohori aangekomen hadden we al snel de ‘ingang’ gevonden, en begon onze tocht over het water! Er stonden allerlei bordjes dat je er niet mocht vissen, want het water zat he-le-maal vol met Koikarpers!!! We liepen over de brug naar het eerste eilandje, waar ook een klein tempelachtig gebouwtje stond! En een stukje verderop vonden we een (nog droog) bankje, waar we een tijdje hebben gezeten, en van het uitzicht genoten hebben.
IMG_2370Daarna zijn we weer doorgelopen, en hadden we al snel besloten om een keer terug te komen met zonnig weer, alleen al om een rondritje te maken in de zwanenbootjes!
Toen we aan de andere kant van het meertje aan waren gekomen, zijn we rechtsom teruggelopen, tussen alle hardlopers door, weer terug naar ons beginpunt. Hier stond namelijk een klein restaurantje, en we begonnen toch wel een beetje honger te krijgen..
Bij het restaurantje hebben we een heerlijke pizza gegeten, en als toetje hadden Roos en ik een klein chocoladetaartje, en Marion een bakje met salted caramel ijs; mmm!
20160423_154651[1]
Nadat onze buikjes gevuld waren, hadden we natuurlijk nog geen zin om terug te keren, dus zijn we verder gereisd naar Canal City. Hier hebben we gewinkeld, en heb ik hele leuke oorbellen en een paar haarbloemen gekocht! Als afsluiter zijn we nog even naar onze oude vertrouwde McDonalds gegaan ^^ Hier heb ik het Sakuradrankje geproefd en jammie! Lekker!
Om negen uur werden we er jammer genoeg uitgestuurd, omdat alle winkels gingen sluiten, en dus werd ons avontuur al vroegtijdig stopgezet.. :'(

Share

Niet omdat het kan, maar omdat het moet

Over ongeveer anderhalve week is het Dontaku festival in Fukuoka, waar wij aan mee doen! De docenten vertelden ons dat er een aantal yukata zijn, die we zouden kunnen dragen op het festival. Maar omdat er zo veel mensen waren, en ze lang niet genoeg hadden, moest hier voor geloot worden. Afgelopen dinsdag was deze loting; een potje steen-papier-schaar; en ik heb gewonnen!! 😀 Dit betekent dus dat ik dinsdag over een week een echte yukata mag/kan dragen op het festival!!! 🙂
Ook hebben we de eerste danslessen gehad! Het ‘refrein’stukje is best wel makkelijk, maar op de andere delen moet nog een geoefend worden! :p

Woensdag hadden we de tweede toets van ons verblijf in Japan, en kregen we de eerste terug. Voor deze had ik 39/50 punten, niet verkeerd, maar ook niet supertop.. Het bleek dat je sommige woorden moest vervormen, wat bijna niemand had gedaan, en daardoor gingen er volle punten vanaf.. Beetje jammer, maar nu weten we dit voor de volgende toetsen 🙂

Vandaag gingen we naar een soort ‘gevaren’center. We moesten weer om 9 uur verzamelen op school, en rond 9:40 stapten we het kleine schoolbusje in om richting het center te gaan.
IMG_2343Helaas moesten we al onze spullen in een kluisje doen, dus ik heb geen fotos kunnen maken.. 🙁
Nadat we alles in een kluisje hadden gedaan, werden we begeleid naar een klein kamertje. We moesten groepjes van vier maken, en hiermee gingen we simulaties meemaken! De eerste waar we in gingen, was er eentje van een aardbeving (lekker toepasselijk). Er was een klein platformpje met een tafel en vier stoelen. Je moest op een stoel gaan zitten, en dan werd het heen en weer geshaked alsof het een aardbeving 7 was. Het voelde aan alsof je in een omhoogrijdende achtbaan zat, en waarschijnlijk komt het doordat er verder geen meubels en dergelijke stonden, maar qua beweging viel het wel mee..?
De de aardbeving gingen we in een tyfoonsimulator. We kregen een fancy bril, en moesten al onze sieraden uitdoen, voor het geval ze weg zouden blazen. Ik had best wel hoge verwachtingen, maar uiteindelijk voelde ‘DE tyfoon’ aan als een dagje op het strand met wind, oepsie.
Nadat we deze allebei gedaan hadden, kregen we een filmpje te zien met alle verschillende soorten rampen die in Japan voor kunnen komen, en daarna werden we weer verder geleid. Naast aardbevingen, tyfoons, en tsunamis, komen er ook vaak branden voor, dus dit gingen we nu doen. Je begon in een klein kamertje, en dan moest je door alle rook heen de uitgangsbordjes volgen; het voelde een beetje aan als een Escape Room! De eerste paar kamers waren redelijk goed verlicht, maar daarna werd het donkerder, en was er meer (niet lekker ruikende) rook. Er waren ook dichte deuren, en we moesten de goede, open vinden. Het was niet heel moeilijk, en het was maar een klein rondje, maar het was wel een leuke ervaring!
Als laatste hebben we uitleg gekregen hoe we een brandblusser moeten gebruiken, en moesten we een nepbrandje blussen!
En natuurlijk werd alles afgesloten met een groepsfoto! En daarna gingen we weer met het busje terug naar school, en waren we vrij om te gaan.

We hadden best wel honger, dus we zijn weer naar onze geliefde Cocos geweest ♥ En toen zijn we doorgereisd naar Tenjin, om bij de Loft te gaan winkelen. Ook zijn we nog naar de Livre geweest, en de dag werd afgesloten met een lekkere Teriyaki Chicken Burger bij de Mosburger!

Hopelijk regent het dit weekend niet zo erg als voorspeld, en kan ik eindelijk weer eens echt op stap! ^^

Share

分かんない

Gisternacht werden we weer opgeschrikt door aardtrillingen. Er zijn tot nu toe al zo’n 200 naschokken geweest.. Sommigen waren zwaarder dan anderen, maar in Fukuoka waren ze nog redelijk licht; hoogstens een kapotgevallen glas. Maar dit weerhield ons niet ervan om op stap te gaan!

We hadden oorspronkelijk om tien uur afgesproken, maar door miscommunicatie was dit niet helemaal goed gegaan.. Uiteindelijk zijn Marion, Roos, en ik rond kwart voor 11 weggegaan, om toch nog de trein te kunnen halen. Eigenlijk hadden we om 11 uur afgesproken met een Japanner in Dazaifu, maar dit was dus een half uurtje uitgesteld.
Toen we eindelijk waren aangekomen, zijn we met zijn vieren richting een tempel gelopen. Onderweg hebben we met de Japanner, Akihiro, gekletst, en heeft hij ons van alles verteld over de stad! Terwijl we naar de Dazaifu Tenmangu tempel liepen, wees hij ons ook op ‘de meest populaire Starbucks in Japan’; door heel het gebouw hingen allemaal scheve planken, maar deze waren eigenlijk alleen voor de sier. Het was heel raar.
IMG_2322Hierna zijn we doorgelopen naar de tempel. Hiervoor kwamen we bij een paar hele hoge torii, en daarachter een brug, die naar onze bestemming leidde. Deze brug staat bekend als de ‘Lovers Bridge’. Als je hier samen met je grote liefde overheen loopt, zal je nooit uit elkaar gaan. Terwijl we hier overheen liepen, zagen we in het water allemaal Koi (een van de japanse woorden voor liefde) en schildpadden. Je kon ze ook voeren, maar dat hebben we niet gedaan.
IMG_2323Toen we bij de tempel aankwamen, werd ons weer verteld dat je niet op het midden van het pad mag lopen, omdat dit dus de weg van de goden was. Ook heeft hij ons verteld hoe je je moest zuiveren en hoe je moest bidden bij de tempel. Eerst moest je je handen wassen; eerst links, dan rechts, en dan moest je je mond zuiveren. Daarna loop je naar het altaar, gooi je je muntje (het liefst 5 yen, maar 50 is ook goed), buig je twee keer, twee keer klappen en je wens doen, en dan weer een keer buigen.
Hierna heb ik een omamori gekocht voor de studie, en nog een fortune.
Toen zijn ze weer verder gelopen om de rest van Dazaifu te bekijken.
IMG_2326
Hier zijn we een paar winkeltjes in geweest, en hebben we een van de lokale specialiteiten gegeten: Umegae-mochi met groene thee! Ook zijn we de Starbucks even in geweest, en heeft Marion een match-chocolade ijsje gegeten. Na nog even rond te hebben gelopen, zijn we met z’n vieren de trein ingestapt richting Tenjin.

Hier aangekomen zijn we naar de arcade gegaan, en hier gingen we toen bowlen! Het was erg leuk, zo lang geleden dat ik voor het laatst heb gebowld! De uiteindelijk ranking was Akihiro veruit op één, Roos was tweede, ik derde, en Marion vierde.
tenjin
Toen we klaar waren met bowlen, kregen we alle vier twee bonnen; eentje om een keer met de grijphaakmachines te spelen, en eentje waarmee we 10 muntjes kregen om mee te gokken.
Hierna hadden we toch best wel honger, dus gingen we op zoek naar eten! We hadden unaniem besloten om voor yakitori te gaan. Akihiro wist een leuk tentje, dus daar gingen we naartoe.
Hier aangekomen werd er van alles besteld, geen idee wat, maar het was best wel lekker. En we zaten daarna best wel vol!
etenHierna hadden we nog geen zin om naar huis te gaan, dus zijn we weer terug gegaan naar de arcade, om karaoke te gaan doen! We hebben ons redelijk schor gezongen. We kregen een of ander drankje erbij; cola met een bolletje ijs erdoorheen; jammie!!
Ook na karaoke kregen we twee bonnen, en deze hebben we natuurlijk gebruikt. In vergelijking met de eerste keer ging het gokken nu een stuk beter, en we hadden bijna iets gewonnen! We misten nog maar één van de vijf balletjes.. 🙁
Als afsluiting hebben we nog purikura gedaan, en daarna hebben we toch afscheid moeten nemen.
puri

Op zondag ben ik met Hannelieke op  stap geweest.
We zijn eerst naar Hakata gegaan, maar ons doelwit, de Haikyuu purikura, was jammer genoeg weg :'( We zijn wel nog even langs het Pokécenter geweest; een groot deel van de collectie was veranderd in de week dat ik er niet ben geweest..!! Uiteindelijk heb ik een klein knuffeltje van Ditto-Charmander gekocht ^^
Na Hakata zijn we naar Tenjin gegaan, en hebben we daar lekker curry gegeten! En toen zijn we langs de arcade gegaan voor een afsluitende purikura!

Share

地震

Afgelopen dinsdag de eerste toets in Japan gehad! Omdat we hem de dag ervoor eigenlijk pas echt op hadden gekregen, was het leren tot laat in de nacht.. Maar de toets bleek uiteindelijk best wel makkelijk te zijn! ^^

Woensdag, net als maandag, niet echt wat meegemaakt, maar donderdag begon het echte werk!!

Omdat we voor vrijdag megaveel huiswerk hadden opgekregen, waren we dit aan het maken in de keuken. Toen begon de tafel te wiebelen, dus natuurlijk dacht ik dat anderen deze aan het bewegen waren. Dit dacht iedereen dus, en we keken elkaar een beetje schaapachtig aan, totdat iemand zei dat het een aardbeving was..!! Dat was wel even schrikken natuurlijk..!!! Er kwamen hier in Fukuoka nog een aantal naschokken, waarvan de ergste 4 op de schaal van Richter was.
Er kwamen gelijk allemaal berichtjes binnen of we okee waren, en de docenten in Leiden hadden ook direct gebeld. Gelukkig waren we allemaal okee, maar het was wel een hele beleving; het voelde aan alsof iemand je stoel heen en weer zat te duwen.. Toen het weer minder was, zijn we toch maar naar bed gegaan.

De volgende dag begon het weer onder de les; er was weer een kleine aardbeving, maar verder niks. ’s Avonds/’s nachts rond een uur of half 2 plaatselijke tijd was het weer zover! Het was nog erger dan de dag ervoor… In Fukuoka 5- op de schaal van Richter. Bij mij zelf is er niks omgevallen, maar bij anderen zijn er dingen uit de kast gevallen.. Mensen gingen ook buiten verzamelen om te kijken of iedereen okee was; wat gelukkig zo was!!
Nu is het toch wel weer laat geworden, en morgen ga ik er al weer vroeg uit! Hopelijk is het vannacht aardbevingloos!

Share

Drukke dagen

Oepsie, door de afgelopen paar vermoeiende dagen, hier pas het nieuwste deel in deze blogcollectie!!

Afgelopen donderdag is niet heel veel spannends gebeurd.. Naar school, thuis komen, huiswerk maken, en daarna slapen, haha!

Vrijdag hadden we van 9 tot 1 les, ipv 1-5, omdat we om 10 uur een uitleg kregen over het scheiden van vuilnis in Fukuoka (wat ons al bij het hostel was uitgelegd, maar goed). De blikjes gaan in de blauwe zak, plastic flessen in geel, en de rest in rood; simpel toch! De rest van de schooldag was er niks speciaals… We zijn misschien nog maar een week bezig, maar ik merk dat ik nu al meer Japans durf te spreken. Nog lang niet op het niveau dat ik zou willen, maar het begint te komen!!

Na school, rond een uur of twee, zijn Willemijn, Maxime, en ik met de trein en metro richting Hakata gegaan, om een paar tempels te bezoeken. In Hakata aangekomen, zijn we met behulp van Google Maps bij Kushida Shrine beland. De ingang was redelijk klein, in het midden van een winkelstraat, maar eenmaal binnen was het zo rustgevend en zo stil!
IMG_1988Er stond een metershoge houten soort van halve boot, dat een boeddhistisch verhaal vertelde. We gingen rechtsom, want we hoorden een soort van tromgeroffel. Toen we bij de binnenplaats kwamen, zagen we dat er twee mannen een ritueel aan het doen waren, waar af en toe op een trommel werd geslagen. Hier hebben we een tijdje naar geluisterd, en toen gingen we weer weg van de binnenplaats.
IMG_2011We kwamen bij een hele rij een torii stonden naar een klein altaartje. We zijn er doorheen gelopen. Omdat het midden van de poorten het pad van de goden is, hebben we aan de zijkanten gelopen :p Voelt toch grappig aan, haha. Er waren nog een paar kleine altaartjes, en bij de hoofdingang was er een bronzen stier die je voor goed geluk over zijn horens of neus kon aaien.
IMG_2026
Na deze tempel, wilden we een geocashe doen die hier in de buurt zou zijn; bij een ‘mermaid tempel’ of iets dergelijks. We zijn er naar toe gegaan, en zagen onderweg nog een paar andere tempels, dus terugkomen moeten we sowieso! We hebben bij het kleine tempeltje gezocht en gezocht, maar weer niks gevonden… Óf ze zijn goed verstopt, óf de gps op mijn mobiel doet het niet zo goed..
IMG_2084
Hierna hebben we maar besloten om naar Canal City te gaan; een groot soort winkelcentrum in Hakata, want we hadden de ingang tegenover de eerste tempel gezien. Hier hebben we uren rondgelopen, en ook een te gekke licht/water/muziek show gezien!! We hebben ons tripje afgesloten met een heerlijke kom ramen, en een bezoekje aan de arcade 🙂
IMG_2100

Zaterdag was het tijd voor het echte werk!! Met een klein groepje(Eline, Hannelieke, Jens, en ik) hadden we besloten om de bergen in te gaan! Rond twaalf uur zijn we richting het station vertrokken, en naar Dazaifu voor de Homanzan berg.
We kwamen aan in Dazaifu, en moesten eerst de bus vinden die ons naar de voet van de berg zou brengen. Na zoeken, vragen, en een lekker perzikijsje eten, hadden we eindelijk de goede bus gevonden, en zijn we ingestapt.
Het eindpunt van de bus was bij Kamado Jinja, een erg grote tempel aan de voet van de berg. Dit was het beginpunt van de tocht. We moesten een paar trappen op, met hoge poorten eroverheen, en kwamen toen aan op de binnenplaats, waar op het moment dat we aankwamen een bruiloft plaatsvond. Ze vonden het erg leuk dat wij, als buitenlanders, toen aanwezig waren, en we mochten zelfs een foto maken!
IMG_2121Na de tempel uitgebreid te hebben bekeken, begonnen we aan de zware tocht. We namen een pad wat naar een torii leidde, welke tot diep in het bos leek te gaan.
Na de poort waren er alleen maar soort van traptreden, sommigen van meer dan veertig centimeter hoog, dus het was een beetje klimmen en klauteren. En dan zagen we de hele tijd Japanners die moeiteloos de trappen op en af gingen. Elke keer begroetten we elkaar, en de dalende wandelaars moedigden ons ook aan. We hebben ook drie keer een kort gesprekje gevoerd met medewandelaars, die ons informatie gaven over de evenementen die rond deze tijd plaats zullen vinden, en dat we niet tot te laat de bergen in moeten gaan, omdat je in het donker zeer waarschijnlijk gaat vallen.
IMG_2228Op gegeven moment kwamen met een open stukje met een Sakura boom, en een uitzicht!!! WOW!! Je kon kilometers ver kijken, de steden waren heel goed zichtbaar, en je kon wel vijf verschillende andere bergen zien! Er waren laaghangende wolken, wat een soort sprookjesuitzicht gaf.
IMG_2237Hierna vervolgde we onze weg weer, en onze flesjes begonnen een beetje leeg te raken, maar gelukkig was er een beekje met zo’n helder en schoon water dat je het gewoon kon drinken zonder problemen.
Rond een uur of vijf hoefden we ‘nog’ maar zeshonderd meter, van de ruim drie kilometer. Het begon al een beetje donker te worden, dus hadden we jammer genoeg besloten om toch maar terug te gaan. Nog even van de omgeving genieten, en de strijd ging weer verder!
IMG_2296Op de terugweg hoorden we allerlei kikkers kwaken, en halverwege was er een meertje, waar ik uiteindelijk naar toe was gelopen, en toen kwam ik er achter dat het meertje heeeelemaal vol zat met kikkervisjes!!!! Duizenden kleine friemelende blobjes in het water! Dat was ook een heel apart gezicht.
Uiteindelijk waren we weer bij de tempel aangekomen, en hebben we de bus en trein teruggepakt naar Ijiri. Hier hebben we nog even gegeten in een klein restaurantje. Je kon hier alleen maar op je knieën aan een laag tafeltje zitten, dus dit was niet heel fijn voor onze vermoeide beentjes :p Ik heb zelf Karage gegeten; kip gefrituurd in een of ander spulletje, ik weet zelf ook niet precies wat het was, maar het smaakte goed! 🙂
Hierna nog even nagekletst, en besloten dat we vaker de bergen in gaan ^^

Zondag was veeeel rustiger. Ik heb bijna niks gedaan; m’n tweede wasje gedraaid, en hele lekkere cup noedels gegeten haha.
Ook was vandaag de eerste yosakoi training met z’n drieën in Japan! Van zeven tot negen ongeveer hebben we gedanst in het parkje vlakbij het hostel, en na de training heb ik nog een rondje om het meertje gerend.
Wat best wel grappig was, was dat terwijl we aan het trainen waren, er af en toe iemand stopte, en bleef kijken. We zijn zelfs op de foto gezet! :p
Hierna nog even een verjaardag van iemand gevierd in de keuken/common room, en daarna terug naar de kamer voor tapietijd! Want morgen begint school weer, jeeej..!

Share

Openingsceremonie enzo

Na gisteren een lange dag achter de rug te hebben, had ik vandaag pas weer tijd om deze blog te updaten! 😮

Na rond zessen als een halve zombie uit bed te zijn gerold, was het tijd om een beetje op te tutten, en toen al richting school te gaan voor de openingsceremonie!! Rond half negen liepen we vanaf Nishinihon (de school) naar de bushaltes, en deze namen we tot een stop in Hakata. Hier stapten we uit, en toen moesten we nog even wandelen, totdat we uitkwamen bij een superfancy hotel, waar de ceremonie zou plaatsvinden!!!!
Nadat we naar binnen gingen, stonden er allemaal net geklede mensen ons op te wachten, en wezen ons naar de roltrap aangekomen. Wij kwamen als de eersten aan, en moesten toen nog een hele tijd wachten, maar alles zag er ZO fancy uit!! Na een tijdje begonnen de rest van de studenten, uit onder andere Vietnam en Sri Lanka, binnen te stromen. Zij waren ook allemaal net in pak of jurk, dus we voelden ons er niet helemaal meer thuis, haha.
Na een heeeeele tijd mochten we eindelijk de zaal in; he-le-maal vol met gedekte tafels, met op elke tafel een bordje met een bloemetje met de kleuren van elk land.
IMG_1846Iedereen ging naar zijn of haar aangewezen plek (er lagen briefjes met namen), en pas toen alle ruim driehonderd studenten zaten, begon de ceremonie.

Het begon met een heel praatje over hoe het jaar, en is ons geval drie maanden, voor hen er uit zag, en alle belangrijke personen werden een voor een naar het podium geroepen, en gaven elk een speech. Wat wel even wennen was, was dat we elke keer als zo iemand opstond om bijvoorbeeld naar het podium te lopen, wij ook moesten gaan staan, en een buiging moesten maken. Dit hebben we in totaal wel een stuk of vijftig keer moeten doen. Na de speeches werden alle studenten één voor één opgenoemd. Als je je naam hoorde, moest je staan en hai roepen! Op gegeven moment stond heel de zaal, behalve de mensen uit Leiden, en toen moest iedereen weer gaan zitten, zodat wij alleen moesten gaan staan!! (zodat we nog meer opvielen, hahaha)
Hierna kwamen er nog een paar speeches, van oud-studenten en andere hoofden van belangrijke bedrijven. Dit alles duurde al een paar uur, en daarna was het even pauze.
Je zou denken dat dit een moment van rust was, maar nee hoor! Ik werd gevraagd door twee mannen met een camera voor een interview, dus uhoh… Het ging niet zo goed, omdat ze supersnel praatten, en ze woorden gebruikten die ik niet kende, maar gelukkig had Jelle me gered :’) Jammer genoeg heb ik geen idee waar ze van waren, dus ik heb het ook niet kunnen terugzoeken.. :'(

Na de ‘pauze’ gingen we weer verder, maar gelukkig begon het al naar het einde toe te gaan. Er waren nog een paar speeches, en toen mochten we onze stoel eindelijk omdraaien naar de tafel, want het was tijd voor eten, jeej! En de belangrijke mensen zaten nu opeens vlak achter me, uhoh!
Iedereen had een flesje groene thee en een volgestouwde bentobox gekregen, jammie!! Het zat vol met van alles en nog wat, ik heb geen idee wat het nou eigenlijk was, maar het was lekker, en daar gaat het om :’)
Na het eten was het alweer tijd voor de afsluiting! In andere woorden; tijd voor de groepsfoto! Wij moesten natuurlijk als allereerste, dus liepen we naar het midden van de zaal, waar een plateau en wat stoelen voor ons klaar stonden. Ook de docenten moesten op de foto, en omdat we met, in verhouding, een grotere groep waren, werd ik bijna gelijk naast de docenten gezet! Een klein praatje gehouden (in het Japans!) met de docente naast me, en toen moesten we al Cheese-en naar de camera! Ook de andere studenten waren allemaal fotos aan het maken; grappig!
Na de foto hadden we vrije tijd!

Omdat we toch al in Hakata waren, besloten we om daar nog te blijven, ook omdat er ’s avonds allemaal lichtjes aan zouden gaan!
Onze eerste belangrijke stop: de Book Off. Hier heb ik een heel leuk glas gekocht, waarvan ik hoop dat ik hem heel mee naar Nederland kan nemen..
Tweede VEEL belangrijkere stop: HET POKEMONCENTER. We moesten er even voor zoeken, maar het was het waard!! We hoorden de muziek al van een afstandje, en daar aangekomen was het WAUW. Ik werd er echt intens gelukkig, maar mijn portemonnee misschien wat minder.. :9 Er was van alles en nog wat. De maandelijkse Pikachu was te schattig voor woorden, en er waren zulke mooie schriften :'(
IMG_1890Uitgehuild zijn we weer verder gegaan; ondertussen was het al wat donkerder, en zouden de lichtjes buiten al wat beter zichtbaar zijn, dus hier gingen we naartoe. Het was supermooi! Allemaal lichtjes in de vorm van Sakura, en ook de poorten naar het station toe waren helemaal verlicht met roze.
IMG_1932Hierna zijn we nog even naar Tenjin geweest voor avondeten, en toen was het, jammer genoeg, weer bedtijd.
De volgende dag gelukkig niet zo vroeg op, om twaalf uur richting school, na een eerste keer een wasje draaien. Het was weer ongeveer hetzelfde als de eerste dag, alleen waren de docenten geswitched. Ook was het mini cafeetje open tijdens de pauze, dus misschien ga ik hier ook maar een paar keer wat eten halen…
Na de les nog even langs de supermarkt, en daarna gelijk huiswerk voor de volgende dag gemaakt; goede studenten, hé?!

’s Avonds, rond een uur of acht, bedachten Maxime en ik dat het de perfecte tijd was om te gaan geocachen. Het regende, maar dat negeerden we gewoon ^^ We hadden er eentje gekozen van 2.3 kilometer van het hostel vandaan, want waarom ook niet, en er waren er niet heel veel dichterbij. Door de regen gingen we op pad met onze pluutjes, en rond haf tien waren we bij de zogenaamde plek. We zijn boven de brug, onder de brug, door de brandnetels en derrie geklommen, maar we hadden hem rond elf uur nog niet gevonden, dus gingen we lichtelijk teleurgesteld weer naar huis.. 🙁
IMG_1986

Daarna nog even met thuis gebeld, maar nu toch maar naar bed ^^ ♥

Share