Niet omdat het kan, maar omdat het moet

Over ongeveer anderhalve week is het Dontaku festival in Fukuoka, waar wij aan mee doen! De docenten vertelden ons dat er een aantal yukata zijn, die we zouden kunnen dragen op het festival. Maar omdat er zo veel mensen waren, en ze lang niet genoeg hadden, moest hier voor geloot worden. Afgelopen dinsdag was deze loting; een potje steen-papier-schaar; en ik heb gewonnen!! 😀 Dit betekent dus dat ik dinsdag over een week een echte yukata mag/kan dragen op het festival!!! 🙂
Ook hebben we de eerste danslessen gehad! Het ‘refrein’stukje is best wel makkelijk, maar op de andere delen moet nog een geoefend worden! :p

Woensdag hadden we de tweede toets van ons verblijf in Japan, en kregen we de eerste terug. Voor deze had ik 39/50 punten, niet verkeerd, maar ook niet supertop.. Het bleek dat je sommige woorden moest vervormen, wat bijna niemand had gedaan, en daardoor gingen er volle punten vanaf.. Beetje jammer, maar nu weten we dit voor de volgende toetsen 🙂

Vandaag gingen we naar een soort ‘gevaren’center. We moesten weer om 9 uur verzamelen op school, en rond 9:40 stapten we het kleine schoolbusje in om richting het center te gaan.
IMG_2343Helaas moesten we al onze spullen in een kluisje doen, dus ik heb geen fotos kunnen maken.. 🙁
Nadat we alles in een kluisje hadden gedaan, werden we begeleid naar een klein kamertje. We moesten groepjes van vier maken, en hiermee gingen we simulaties meemaken! De eerste waar we in gingen, was er eentje van een aardbeving (lekker toepasselijk). Er was een klein platformpje met een tafel en vier stoelen. Je moest op een stoel gaan zitten, en dan werd het heen en weer geshaked alsof het een aardbeving 7 was. Het voelde aan alsof je in een omhoogrijdende achtbaan zat, en waarschijnlijk komt het doordat er verder geen meubels en dergelijke stonden, maar qua beweging viel het wel mee..?
De de aardbeving gingen we in een tyfoonsimulator. We kregen een fancy bril, en moesten al onze sieraden uitdoen, voor het geval ze weg zouden blazen. Ik had best wel hoge verwachtingen, maar uiteindelijk voelde ‘DE tyfoon’ aan als een dagje op het strand met wind, oepsie.
Nadat we deze allebei gedaan hadden, kregen we een filmpje te zien met alle verschillende soorten rampen die in Japan voor kunnen komen, en daarna werden we weer verder geleid. Naast aardbevingen, tyfoons, en tsunamis, komen er ook vaak branden voor, dus dit gingen we nu doen. Je begon in een klein kamertje, en dan moest je door alle rook heen de uitgangsbordjes volgen; het voelde een beetje aan als een Escape Room! De eerste paar kamers waren redelijk goed verlicht, maar daarna werd het donkerder, en was er meer (niet lekker ruikende) rook. Er waren ook dichte deuren, en we moesten de goede, open vinden. Het was niet heel moeilijk, en het was maar een klein rondje, maar het was wel een leuke ervaring!
Als laatste hebben we uitleg gekregen hoe we een brandblusser moeten gebruiken, en moesten we een nepbrandje blussen!
En natuurlijk werd alles afgesloten met een groepsfoto! En daarna gingen we weer met het busje terug naar school, en waren we vrij om te gaan.

We hadden best wel honger, dus we zijn weer naar onze geliefde Cocos geweest ♥ En toen zijn we doorgereisd naar Tenjin, om bij de Loft te gaan winkelen. Ook zijn we nog naar de Livre geweest, en de dag werd afgesloten met een lekkere Teriyaki Chicken Burger bij de Mosburger!

Hopelijk regent het dit weekend niet zo erg als voorspeld, en kan ik eindelijk weer eens echt op stap! ^^

Share

2 gedachten over “Niet omdat het kan, maar omdat het moet”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *