Biertje boeddha

Op 25 mei begon het echte werk.. De groepjes voor het projectwerk werden besloten!! We mochten zelf de groepjes maken, en uiteindelijk kwam ik bij Marion, Hannelieke, Elias, Maxime, en Willemijn terecht 🙂
Op maandag hebben we het beginnetje gemaakt.. Onze naam en onderwerp stonden aan het eind van de dag vast! Onze naam was 鬼切 (onigiri, letterlijk het ‘snijden’ van demonen, en een woordspeling op de rijstbal), en ons onderwerp was Boeddhisme! En dan specifieker wat de invloed er van was op het dagelijkse leven van de Japanner! Ook hadden we een beginnetje gemaakt aan de enquete vragen, want jaja: we moesten op straat random Japanners aanspreken en dan een gesprek met ze voeren/een onderzoek uitvoeren.
De standaard vragen hadden we al snel besloten: leeftijd, beroep, en of men wel/niet in boeddhisme geloofde. Daarna hebben we de vragen in tweeën gesplitst, en hebben we binnen de groep ook twee groepjes gevormd: de 鬼, Maxime, Willemijn, en ik, en de 切, Marion, Hannelieke, en Elias. De vragen van de 鬼 waren: of men thuis een butsudan (een soort boeddhistisch altaartje) had, en zo ja, of/welke offeringen er werden gemaakt, of men vaker naar een 神社 (jinjya, een Shinto-schrijn) of naar een お寺 (o-tera, een boeddhistische tempel) ging, hoe vaak per jaar, en voor welke reden. Ook vroegen we op welke dagen men dan meestal ging, en als laatste of ze boeddhisme belangrijk vonden.
De 切 groep had de volgende vragen: of men meedeed aan (boeddhistische) festivals, en zo ja, welke, of men de invloed van het boeddhisme voelde in het dagelijkse leven, en hoe ze dit dan ervaren, en als laatste de vraag wat men van de vele tempels en schrijnen in de stad vond.
Op vrijdag en maandag zouden we de kans krijgen om onder schooltijd mensen te gaan interviewen, dus de dagen hier voorafgaand stond vooral in het teken van de vragen bedenken, en een goede aanpak bedenken voor de presentatie die we later zouden moeten geven aan de docenten.

Donderdag, de 26ste gingen we met heel de klas en een paar docenten naar de Asahi-fabriek! Hier wordt onder andere bier en frisdrank geproduceerd die heel populair zijn in Japan!
Tijdens de rondleiding van de fabriek zelf was het helaas verboden om foto’s te maken, maar achteraf gezien was hier toch niet heel veel tijd voor, omdat we een vragenlijst moesten invullen met informatie die tijdens de rondleiding werd gegeven.
Na even in de hal te hebben moeten wachten, werden we naar een zaaltje begeleid waar we een kort filmpje hebben gekeken. Hierna begon de rondleiding pas echt!
We hebben verschillende machines gezien hoe alles werd gemaakt, en we hebben in totaal maar 5 werknemers gezien; de rest ging allemaal met machines! Ook werd bekend dat als iemand elke dag 1 glas bier zou drinken, het 120 jaar zou duren voordat diegene de hoeveelheid zou kunnen drinken die in één dag werd geproduceerd!
Het meest shocking was toch wel het materiaal waar de uniformen van werden gemaakt! Deze werden namelijk van plastic wegwerp flessen gemaakt! Het zomeruniform van 120 2liter flessen, en het winteruniform van 140!! We mochten het ook voelen, en als je het niet zou weten, zou je absoluut niet zeggen dat het hier van was gemaakt…
Aan het eind van de rondleiding mochten we ook allemaal drankjes proeven, maar omdat ik nog geen 20 ben (de legale leeftijd in Japan), mocht ik (jammer genoeg) geen bier proeven. Wel heb ik de appelsap en de Calpis gedronken, en deze waren ook erg goed te doen!! 🙂 (en heeeel misschien heb ik een slokje bier gedronken bij Willemijn, waarna ik half over m’n nek ging 😉 )
IMG_3887

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *